3 Aralık 2013 Salı

Çin Eğitimi 2 - Uygur Yemeği



Shenzhen'deki ilk günümüzde verilen "Hoş Geldin Yemeği" ve eğitim sonrası verilen "Veda Yemeği" Shenzhen'deki meşhur bir Uygur lokantasında oldu. Geleneksel Türk motifleriyle bezenmiş Uygur çadırında memleketten kilometrelerce uzakta olsak da bu kardeşlerimiz sayesinde gurbette hissetmedik kendimizi.



Yuvarlak masa ortasında dönen servis alanında sunulan yemekler bizim damak tadımıza oldukça yakındı. Yemek öncesinde atıştırmalık ceviz ve badem ikramı yapıldı. Cevizler iri iri ve oldukça lezzetliydi. Bunların yanında Türkiye'de görmediğimiz kuru yemişler gördük. Bunları daha sonraki yazımda ayrıntılı anlatacağım. Kuru yemiş ikramından sonra Uygur ekmeği geldi. Bizim sofralar ekmeksiz olmaz bilirsiniz. Yuvarlak tabak şeklinde, bizim lavaşları andıran  görüntüsü ile Uygur ekmekleri dönen platformda kapış kapış gitti.


Geniş sofradaki bir diğer yemek sebzeli pilavdı. Yağsız tuzsuz Çin pilavları yanında enfes bir tada sahipti. Pilavın yanında soslu karidesler de on numaraydı. Karidesler büyük büyük olduğu için etleri ağza geliyordu. Çin'de vazgeçemediğimiz patates kızartması, yine bizim damak tadımıza uygundu. Biraz acılıydı ama acı sevdiğimiz için herkes tarafından beğenildi. Çok geçmeden, önce buğulanmış sonra kızartılmış kemikli dana eti geldi. Kırmızı ve yeşil biber gibi sebzelerle çeşnilenmiş dana eti de güzeldi. Bu geniş menüde adını bilmediğimiz ama çok lezzetli bir de ızgara balık vardı. Ağzındaki dişlerinden etçil bir balık olabileceğini düşündük. Garsonlar hızlı hızlı ve sıcak sıcak servis ediyorlardı. Ekmek bittikçe yenisi geliyordu. Bu sırada sarımsaklı brokoli salatası da yerini aldı. Yeşil görüntüsüyle sofradaki renk cümbüşüne ortak olmuştu adeta. Türk yemeklerine hasret kaldığımız Çin'de tamam doyduk derken, bir düzine kuzu şiş geldi sıcak sıcak duman tüttürerek. Uygur ekmeğiyle birlikte bu şişlerden de ikişer üçer götürdük.




Yemeğin ardından yine geleneksel bir Uygur tatlısı olan Hünnap Tatlısı sunuldu. Büyük hünnap taneleri arasında şekerli pirinç konularak yapılan bu tatlı da daha önce tatmadığımız lezzetler arasındaydı.


Çin'deyken çatal bıçak kullanmak olur mu? Tabi ki de olmaz. Biz de Çinlilerin değimiyle "Kuaizi", İngilizlerin değimiyle "Chopstick" ve aramızdaki bir arkadaşın değimiyle "Cobsitik" denen yemek çubukları kullandık. Kullandık dedim ama kullanmaya çalıştık demek daha doğru olacak. Çünkü bu konuda çok başarılı olduğumuz söylenemezdi. Kuaizi demişken Çinliler neden bu yemek çubuklarını kullanıyor? Çatal varken neden kendilerini çubuk kullanmak için zorluyorlar? Biraz bundan bahsedeyim: Kuaizi kullanmak, günümüzde sadece bir gelenek veya alışkanlık diyebiliriz. Çinlilerin Kuaizi kullanması çatalın icat edilmesinden yüzlerce yıllar önce hatta İsa'dan önceye dayanıyor. Çatalın icat edilmesi ise İsa'dan sonra 16. yüzyıl kabul ediliyor. Hatta yaygınlaşması 19. yüzyıl filan. Yani çok yeni bir alışkanlık. Bu durumda diyebiliriz ki Çin'deki ya da çoğu uzak doğu ülkesindeki yemek yerken çubuk kullanılma kültürü çok eski bir alışkanlık. Çıkış noktası da muhtemelen çatalla aynı, yemek yerken parmakların kirlenmemesi. Ağacın bol olması ve çatal gibi işlemeye gerek olmaması Kuaizi kullanımını günümüze kadar devam ettirmiş. Çinlilerin görüşüne göre herhangi ağaçtan alınan bir çift çubuk yemek yemek için yeterlidir. İşte Doğan, Mehmet, Ahmet, Faruk, Göksel ve diğer arkadaşların Kuaizi kullanma deneyimleri.





Yedik, iştik afiyet olsun. "Allah, Uygurlu kardeşlerimize yardım etsin, özgürce ibadetlerini yaptıkları, diledikleri gibi seyahat edebildikleri ve baskıdan uzak bir hayat nasip etsin" diye dualarımızı da ettikten sonra sıra geldi şarkı türkü faslına. Grubumuzda bir çok kadife sesli arkadaşlarımız vardı. Halit, Faruk ve Mehmet arkadaşımız hoş sesleriyle bizleri ve Çinli rehberimizi zaman zaman duygulandırdı, zaman zaman gönüllerimizi eğlendirdiler. Allah vergisi güzel sese sahip bu arkadaşların oracıkta hayran kitleleri oluşuverdi. Eline telefonu alanlar bu anları kayıt altına alarak ölümsüzleştirdiler.






Bu fotoğraf da veda yemeği sonrası çektirdiğimiz bir kare. Güzel arkadaşlıkların oluştuğu ve hoş muhabbetlerin yapıldığı 2 haftanın ardından benliğimizde kalan bir birliktelik fotoğrafı.


Bir sonraki yazımda görüşmek üzere, hoşça kalın.

0 comments :

Yorum Gönder

Comments